خواب عامل اصلی جوانه زنی نامنظم، سبز شدن تکه تکه و استقرار ناجور نهال در مزرعه است. این صفات در تولید محصول بسیار نامطلوب هستند زیرا مراحل رشد و نمو آینده به شدت با رشد یکنواخت گیاهچه در مراحل اولیه رشد مرتبط است. تنوع در رسیدگی، و دشواری در مدیریت تنشهای غیرزیستی و زیستی در طول قبل و بعد از برداشت، از پیامدهای رایج جوانهزنی نابرابر و سبز شدن گیاهچه است. به حداقل رساندن این تاثیر منفی خواب در یک قطعه بذر دغدغه اصلی همه شرکت های تولید بذر است. به طور کلی، دانه های بالغ خواب قابل توجهی را نشان می دهند که در طی آن رشد جنین به طور لحظه ای متوقف می شود زیرا یک یا چند محرک داخلی و خارجی برای ازسرگیری رشد وجود ندارد. اگر مهار جوانه زنی بذر صرفاً به دلیل عدم کافی یا عدم وجود کامل سیگنال های خارجی باشد، بذر در حالت سکون است. در غیر این صورت، اگر به عوامل داخلی مرتبط باشد، بذر در حالت خواب است. بنابراین القاء، حفظ و رهاسازی خواب با عوامل وابسته به بذر مانند مورفولوژی، هورمونها، وضعیت بلوغ جنین در پراکندگی بذر و بازدارندههای شیمیایی مرتبط است.
سکون یا خواب
به طور کلی، مفهوم خواب بر عدم رشد در هر اندام گیاهی دارای مریستم مانند پیاز، بنه، جوانههای جانبی ، دانهها و حتی در سایر موجودات زنده مانند اسپور قارچ، spirogyra zygospore و غیره متمرکز است. خواب را می توان به سادگی به عنوان یک بلوک برای تکمیل جوانه زنی یک بذر زنده سالم در شرایط مساعد در نظر گرفت. این فرآیند ممکن است ساده به نظر برسد، اما چندین نویسنده گزارش کردهاند که خواب یکی از پدیدههایی است که کمترین درک در زمینه بیولوژی بذر وجود دارد و نیاز به توضیح بیشتر دارد [1، 2]. وضعیت استراحت بسیاری از بذرها، به ویژه دانه های علف های مختلف و محصولات باغی، تنها تا زمانی که بذرها در انبار خشک هستند حفظ می شود.
به محض اینکه یک محیط مرطوب مناسب و دمای مطلوب فراهم شد، جوانه زنی تقریباً بلافاصله ادامه می یابد. خفتگی یک ویژگی بذر است که به صورت بلوک یا مجموعه ای از بلوک ها ظاهر می شود که از جوانه زنی در شرایط رطوبت، دما و شرایط گازی مطلوب جلوگیری می کند. بنابراین خواب به عنوان یک ویژگی تاریخچه زندگی سازگار با شرایط محیطی نامطلوب فصلی در نظر گرفته می شود
خواب تنها یکی از دلایلی است که چرا یک بذر ممکن است جوانه نزند [4]. مفهوم خواب به این معنی است که گیاه مینیاتوری حیات دارد اما برای از سرگیری رشد به عوامل دیگری فراتر از عوامل خارجی مانند دما و آب نیاز دارد. بنابراین، مهار جوانه زنی به طور کامل یا تا حدی با ترکیبی از سه مکانیسم بذر، به ویژه بازدارنده های شیمیایی که مانع رشد می شوند، موانع فیزیکی که از جذب آب، گازها یا مواد شیمیایی جلوگیری می کنند و رشد ناقص جنین قبل از پراکندگی بذر، مرتبط است. در مکانیسم بعدی، جنین دانه به زمان اضافی پس از پراکندگی برای رسیدن نیاز دارد [5، 6] و سطوح بهینه هورمون های داخلی [7]. جوانه زنی بذر حیاتی ترین بخش در چرخه زندگی گیاهان بذردار است و خواب بذر قابلیتی عالی برای افزایش شانس بقا با بهینه سازی توزیع جوانه زنی در زمان یا مکان است.

