طبقه بندی خواب بذر-بسکین

3- جوانه زنی بذر زمانی افزایش می یابد که دما از یک رنج معتدل یا متوسط بتدریج شروع به افزایش یا کاهش نماید. در این حالت درمانسی بذر شروع به آزاد شدن می کند. مانند Aster ptarmacoides ( یا تیره ستاره ای).

۴- جوانه زنی فقط در دمای بالا انجام می شود. مانند Callicarpa americana .

۵- جوانه زنی فقط در دمای پایین اتفاق می افتد مانند.Gentiana quinquefolia .

بیشتر بذرها متعلق به نوع 1 یا 2 هستند که در آن محدوده دمایی که در آن جوانه زنی بذر به تدریج رخ می هد در طی پیشرفت پروسه رهاسازی خواب غیر عمیق از دمای پایین به بالاتر (نوع 1 ، به عنوان مثال Arabidopsis thaliana) یا از درجه حرارت بالا تا پایین افزایش می یابد ( نوع 2 ، به عنوان مثال Helianthus annuus). علاوه بر این ، حساسیت بذرها به نور و GA با افزایش پروسه برطرف شدن خواب PD غیر عمیق به تدریج افزایش می یابد. مکانیسم های مولکولی چرخه خواب بذر Arabidopsis با استفاده از تجزیه و تحلیل transcriptome بررسی شده است (Cadman و همکاران 2006).

خواب مرفولوژیکی یا MD:

MD (کلاس خواب B طبق گفته های Baskin and Baskin، 2004) در بذرهایی که دارای جنین های توسعه نیافته (از نظر اندازه)، اما تمایز یافته است (به عنوان مثال به لپه ها و هیپوکوتیل های رادیکال) مشهود است. این جنین ها (از نظر فیزیولوژیکی) خفته نیستند ، بلکه به سادگی نیاز به زمان برای رشد و جوانه زنی دارند. این گروه شامل بذرهایی با جنین های تمایز نیافته است. مثال: Apium graveolens (Apiaceae).

خواب مورفوفیزیولوژیکی یا MPD :

MPD (خواب کلاس C با توجه به طبقه بندی Baskin and Baskin، 2004) همچنین در بذرهایی با جنین های توسعه نیافته (از نظر اندازه) مشهود است ، اما علاوه بر این آنها یک جزء فیزیولوژیکی نسبت به خوابشان دارند. بنابراین ، این بذر ها به یک تیمار شکستن خواب نیاز دارند ، به عنوان مثال ترکیبی تعریف شده از استراتیفیکاسیون گرم و / یا سرد که در بعضی موارد با کاربرد GA جایگزین می شود. در بذر های دارای MPD رشد / ظهور جنین به مدت زمان قابل توجهی طولانی تر از دانه های MD است. بذرهایی با جنین های تمایز نیافته مانند Orchidaceae همچنین دارای یک جز مورفولوژیکی و یک جزء فیزیولوژیکی از خواب هستند ، اما در این طرح طبقه بندی مورد توجه قرار نمی گیرند (Baskin and Baskin 2004). نمونه هایی از خواب مورفوفیزیولوژیکال Trollius (Ranunculaceae) ، Fraxinus excelsior (Oleaceae).

براساس پروتکل شکست خواب و جوانه زنی بذر ، هشت سطح MPD شناخته شده وجود دارد (جدول زیر را ببینید).

خواب فیزیکی یا PY

PY (خواب کلاس D با توجه به Baskin and Baskin، 2004) ناشی از وجود یک یا چند لایه سلول های پرچین مانند غیرقابل نفوذ نسبت به آب در بذر یا پوسته میوه است (Baskin et al. 2000، Baskin، 2003، Baskin and Baskin 2004). در بذر های دارای خواب فیزیکی، جلوگیری از جذب آب در طول رسیدگی بذر توسعه می یابد و لایه(لایه های) پوششی حرکت آب را کنترل می‌کند (اغلب با نفوذناپذیری پوسته بذر مرتبط است). بذرها تا زمانی که یک عامل( یا بعضی عوامل) اجازه نفوذ آب از لایه(های) پوششی را بدهد، در حالت خواب باقی می‌ماند. در طبیعت، این عوامل عبارتند از: دماهای بالا، دماهای بسیار متغیر، آتش‌سوزی، خشک شدن، انجماد / ذوب شدن / ذوب شدن و عبور از طریق بخش‌های گوارشی حیوانات.

در فن‌آوری بذر، خراش دهی مکانیکی یا شیمیایی می‌تواند خواب بذر PY را بشکند. زمانی که PY شکسته شود، به عنوان مثال، بذر و یا پوشش میوه، نفوذ پذیر به آب می‌شود، بذرها می‌توانند در گستره وسیعی از شرایط محیط جوانه بزنند. برخلاف بذرهای دارای خواب PD ، که ممکن است پس از شکسته شدن نهفتگی اولیه، به نهفتگی (ثانویه)وارد شوند، زمانی که پوشش بذرهای دارای خواب PY نفوذ پذیر شود، به طور کلی نمی‌تواند به نفوذناپذیری کامل برگردد. بنابراین، زمان شکست خواب در طبیعت یک رویداد بحرانی تر در چرخه زندگی گیاهان دارای خواب PY است، نسبت به بذرهایی که دارای خواب PD هستند. بنابراین مکانیزم برای شکستن مجدد خواب فیزیکی باید متناسب با محیط تنظیم شود.